علیرضا زارعی ظفرآبادی

با نوشتن، بیشتر زندگی میکنم.

علیرضا زارعی ظفرآبادی

با نوشتن، بیشتر زندگی میکنم.

روزنوشته ها

اینستاگرام، بمانم یا بروم؟

مهر ۱۷, ۱۳۹۹ روزنوشته ها

چند روزی ست که درباره ی استفاده از اینستاگرام تردید دارم.حدود یک ماه است که دوباره این برنامه را نصب کرده ام اما اکنون درباره ی آن تردید دارم. میخواهم درباره ی استفاده از اینستاگرام تصمیم بگیرم و در این جا ثبت کنم. با این کار هم تعهد من به تصمیمم تقویت شده و هم هرگاه قصد بازگشت به اینستاگرام و فعالیت در آن را داشتم،ابتدا با خواندن این نوشته مطمئن می شوم که دلایل کافی و منطقی برای کارم دارم.

در ابتدا سوالی می پرسم:

چرا از اینستاگرام استفاه می کنی؟

به چند علت:

  1. می توانم از احوال آشنایانم آگاه شوم. از کارهایی که کرده اند و می خواهند بکنند. اما باید توجه داشت که خیلی از آن ها یا منفعل هستند(به این معنا که تنها استوری و پست می بینند و سعی در تولید محتوایی ارزشمند ندارند.) یا اینکه خیلی دیر به دیر پست یا استوری می گذارند.
  2. می توانم با موسیقی ، هنر و مطالب علمی بیش تر آشنا شوم. خیلی از صفحات هنری و علمی به خوبی فعالیت می کنند.برای من پس از مدتی دنبال کردن این صفحات ،پیگیری شان کاری تقریبا تکراری و حوصله سربر است و گاهی برای خالی نماندن عریضه یکی دوتا لایک می کنم.برایم همه چیز تکراری می شود و به این ترتیب بررسی بی اصول اینستاگرام تشنگی مرا برای ماجراجویی در زمینه های مورد علاقه ام کم می کند.
  3. می توانم حال و احوال خودم را بیان و ثبت کنم. از اتفاقاتی که در زندگی روزمره ام تجربه می کنم پست و یا استوری بگذارم.این هدف خوبی ست اما نکته این جاست که وبلاگ من با امکاناتی بسیار بیشتر می تواند این کار را برای من انجام دهد.تنها تفاوت این است که احتمالا تعداد بسیار کمتری نسبت به دنبال کننده های اینستاگرام این پست هارا دنبال کنند، که این هم ملالی نیست.
  4. می توانم صفحات شخصیت های ارزشمند را دنبال کنم. بعنوان مثال محمدرضا شعبانعلی از جمله افرادی ست که مشتاقانه پست های جدیدش را می خوانم .سختی این کار این است که این افراد تقریبا دیر به دیر پست یا استوری می گذارند. .بنابراین تا زمانی که پست بگذارند تقریبا وقت من به بطالت در صفحات مختلف اینستاگرام می گذرد.

در بالا دلایل استفاده ی کنونی ام از اینستاگرام را مطرح کردم.ناگفته نماند که بخش مهمی از این چالش های گفته شده مربوط به کم بودن نظم شخصی و مدیریت زمان است. اما چه می شود کرد، این منم وتمام چیزی که در زندگی دارم همین است.باید برای بهتر شدنش تلاش کرد.

حال سوالی دیگر مطرح می شود:

چرا در استفاده از اینستاگرام تردید داری ؟

به چند دلیل:

۱.استفاده ی بی هدف .

همان طور که در بالا ذکر کردم غالبا بدون اصول خاصی به سراغ اینستاگرام می روم. این که در جایی نشسته ،برنامه را باز کرده و سری به صفحه ی اصلی آن می زنم، چند پست را بالا پایین می کنم،چند استوری می بینم و از برنامه بیرون می آیم.این کار چندین بار در طول روز تکرار می شود.

۲.حواس پرتی.

برای من این دلیل دو جنبه دارد:

الف)وقتی که درحال انجام کاری هستم و اینستاگرام دائما مرا به باز کردنش ترغیب می کند.

ب) وقتی که چندین پست را می بینم و با چندین ایده و طرز فکرجدید آشنا می شوم ذهن من به چندین موضوع مختلف در مدت زمانی اندک می پردازد. علاوه بر اینکه انرژی زیادی صرف این کار می کند پس از بستن اینستاگرام و رفتن به سراغ کارم، احتمال اینکه به یاد آن چندین پست بیفتم و حواسم پرت آن ها شود بالا می رود.به این ترتیب کیفیت کار من پایین می آید.

۳. اهمال کار شدن.

وقتی که برنامه ریزی کرده ام و می خواهم کارهای خاصی را انجام دهم با وجود اینستاگرام و گشت و گذار در آن احتمال اهمال کاری و به تعویق انداختن شروع کار در من بالا می رود.این فرایند می تواند باعث سرگشتگی و گاه اضطراب من(ناشی از انجام ندادن درست و به موقع کارها) شود. گاهی کل برنامه ی روزانه ام به خاطر این دست اهمال کاری ها از بین می رود.

۴.تمرکز کم تر روی وبلاگم.

به این خاطر که هنوز موضوع یا موضوعات مشخصی را برای پیگیری در وبلاگ در نظر ندارم و برای آن ها برنامه ریزی نکرده ام، بهتر است که با وقت گذاشتن برا ی مطالعه و نوشتن بیشتر به فرایند “یافتن موضوع” سرعت و کیفیت بیشتری بدهم. وجود اینستاگرام علاوه بر دلایل ذکر شده ،برای من یک سد در برابر نوشتن است.زیرا وقتی در آن پست می گذارم، حس می کنم که کارم را انجام داده ام و در برابر فعالیت در وبلاگم حس مسئولیت کمتری پیدا می کنم. ترجیح می دهم موضوع مورد نظرم را برای کار کردن در وبلاگ پیدا کرده و بعد صفحه ی مخصوص به آن را در اینستاگرام طراحی و اجرا کنم. این فرایند ممکن است چندماه طول بکشد اما می ارزد برایش وقت بگذارم و از بعضی چیزها(مثل تلف کردن وقت در اینستاگرام) بگذرم.

بنابر دلایل بالا تصمیم من برآن شد که موقتا(شاید چند هفته تا چند ماه) اینستاگرام را ترک کنم. مهم ترین چیزی که از دست می دهم فعالیت شخصیت های ارزشمندی ست که می خواستم پیگیرشان باشم اما خوبی اینستاگرام این است که این پست ها باقی می مانند و پس از بازگشت می توانم آن هارا بخوانم.

۲ دیدگاه
  • محمد ۰۶:۳۷ مهر ۱۸, ۱۳۹۹ پاسخ
    ۱

    عالی بود کاش همه ما برای تصمیماتی که می‌گرفتیم. تفکر میکردم ، میسنجیدیم.
    درست و غلط بودن یک تصمیم اصلا مهم نیس مهم اینه برا هر تصمیمی تو هر موقعیتی که هستیم اول فکر فکر فکر بعد عمل.

  • علیرضا زارعی ۱۲:۱۲ مهر ۱۸, ۱۳۹۹ پاسخ

    سلام محمد
    با تو موافقم
    وقتی بصورت تکانشی و یهویی برای کاری تصمیم بگیریم احتمالا پایان خوشی نداره.
    این مسئله برای من هم چالش برانگیز بوده و هست اما خب باید حداکثر تلاشمون رو برای به حداقل رساندن این دست تصمیمات تکانشی کنیم.
    ممنونم بابت کامنتت.

درج دیدگاه