علیرضا زارعی ظفرآبادی

با نوشتن، بیشتر زندگی میکنم.

علیرضا زارعی ظفرآبادی

با نوشتن، بیشتر زندگی میکنم.

روزنوشته ها

صفر کیلومتر

مرداد ۲۹, ۱۳۹۹ مشق زندگی من

منبع تصویر

بعضی ها وقتی جایزه ای می گیرند از مسیری که طی کرده اند حرف می زنند، از شکست هایشان، از موفقیت هایشان.

بعضی ها وقتی جایگاهی را بدست می آورند از گذشته شان می گویند و راهی که پیموده اند تا به آنجا برسند.

بعضی ها وقتی مهارتی را کسب می کنند این گونه اند.

من اما، در ابتدای راه هستم. صفر کیلومتر.

جاده های زیادی روبرویم است اما تعدادی را که اصلا نمی بینم، تعدادی را درست نمی شناسم و با مابقی شان اندکی آشنا هستم.

هر کسی هدفی برای زندگی اش دارد. هدفی برای طی کردن این مسیر. انگیزه ای برای گذر از ناملایمات .تا بتواند تحمل کند، بپذیرد و ببالد.

از دوستی پرسیدم که هدفت از زندگی کردن چیست؟

گفت:

من به همان دلیلی زنده هستم که یک مرغ روی تخم هایش می خوابد.

مقصد من اما، زندگی ست.

درج دیدگاه